قوله : او غيره : يعنى غير جماع . قوله : قضاها فى الشهر الداخل : ضمير در [ قضاها ] به عمره راجع است و مقصود از شهر داخل ماهى است كه بعد از ماه حاضر مىرسد و داخل مىشود . قوله : بناء على انّه الزمان اه : ضمير منصوبى به [ الشهر ] راجع است . قوله : و لو جعلناه عشرة ايام : ضمير در [ جعلناه ] به - [ الزمان بين العمرتين ] عائد است . قوله : اعتبر بعدها : ضمير در [ اعتبر ] به قضاء راجع بوده و در [ بعدها ] به [ عشرة ] . قوله : معجّلا : يعنى بدون فاصله . قوله : بعد اتمامها : يعنى بعد از اتمام عمره فاسده . متن : و في لبس المخيط و ما في حكمه شاة و إن اضطر . شرح فارسى : مرحوم مصنف مىفرماين : كفاره پوشيدن لباس دوخته و مشابه آن در حال احرام يك گوسفند است . شارح ( ره ) مىفرماين : اگرچه در پوشيدن مضطر و لاعلاج باشد . مترجم گويد : مدرك اين حكم روايتى است كه در آن از وجوب كفاره به فداء نام برده شده بدون تصريح به [ شاة ] و آن روايتى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 9 ص 290 به اين شرح نقل نموده :